تکنولوژی

کدام حیوان پرجمعیت ترین گروه روی زمین را دارد؟



در اوایل سال 2020، پرنده شناس نوآ استریکر خود را در حال راه رفتن در میان چندین هزار پنگوئن ریش دار در جزیره فیل دید. جزیره فیل یک جزیره کوچک دور افتاده پوشیده از برف در نزدیکی شبه جزیره قطب جنوب است. استریکر می خواست سرشماری از کلنی پنگوئن های جزیره انجام دهد، که از سال 1970 به درستی انجام نشده بود. صداها و بوها.» تحقیقات استریکر و همکارانش نشان می‌دهد که تعداد پنگوئن‌های ریشو در حال کاهش است. اما با وجود این مشکل، این گونه یکی از بزرگترین مستعمرات پنگوئن های روی زمین را تشکیل می دهد که در برخی از نقاط قطب جنوب به شکل میلیون ها پرنده دور هم جمع می شوند. شمردن پرندگان برای استریکر خسته کننده نیست. شمارش پرندگان از چند سال پیش آغاز شد که او به این فکر کرد که چند سار در دسته های ساری که در آسمان پرواز می کنند وجود دارد. فکر کنید تعداد آنها چقدر است.” او کشف کرد که تقریباً یک میلیون پرنده در یک گله سار وجود دارد که همه به طور هماهنگ حرکت می کنند. این کشف باعث شد استریکر به این سوال فکر کند که جدای از پرندگان، بزرگترین گروه حیواناتی که تا به حال ثبت شده است چیست؟ پاسخ به این سوال ما را به جاهای جالب زیادی می برد؛ به گذشته، به آسمان، به اقیانوس و به دشت های کویری، گواه بسیار خوبی بر فراوانی حیات جانوری روی زمین است؛ اما به نقش آن نیز اشاره می کند. اما آنها بزرگترین گروه حیواناتی نیستند که تا به حال ثبت شده است.زمانی که استریکر جست و جوی غیرمعمول خود را آغاز کرد، یافته های خود را در کتابی با عنوان “زندگی شگفت انگیز پرندگان و آنچه آنها در مورد انسان بودن آشکار می کنند” منتشر کرد. همانطور که از عنوان پیداست، پرندگان اولین مدعیان عنوان پرتعدادترین گروه هستند. با یک میلیون پرنده در یک گله، تعداد سارها بسیار زیاد است؛ اما پنگوئن های ریشو از آنها بیشتر است و به دو میلیون پرنده در یک گله می رسد. جزایر ساندویچ جنوبی جزایر vi در نزدیکی قطب جنوب. این پنگوئن‌های شگفت‌انگیز بسیار پشت سر پنگوئن‌های نوک قرمز قرار دارند: این گونه کوچک می‌تواند در گله‌های چند میلیونی در ساواناها و علف‌زارهای زیرین جمع شود. -صحرای آفریقا استریکر گفت: «من فکر می‌کنم آنها در حال حاضر رایج‌ترین گونه پرنده در جهان هستند. آنها گله های بزرگی از میلیون ها (ده ها میلیون، شاید صدها میلیون) پرنده تشکیل می دهند. اما به گندم زار هم می روند. به همین دلیل، کشاورزان سختکوش که هر سال بخش زیادی از محصولات جو، گندم سیاه و سورگوم خود را از دست می دهند، از این پرندگان متنفر هستند. اما اینجا جایی است که این گونه جای خود را به پرنده پرجمعیت تری می دهد که زمانی در آسمان آمریکا فراوان بود: کبوتر وحشی. استرایکر گفت: «داستان هایی از افرادی وجود دارد که ایستاده اند و گله ای از کبوترهای وحشی را تماشا می کنند که برای ساعت ها یا حتی روزها پرواز می کنند.» 300 مایل (482 کیلومتر) ثبت شده است، هم بر اساس تعداد کبوتر در مایل مربع و هم بر اساس اندازه این گروه حدود 3.5 میلیارد پرنده تخمین زده می شود.البته این قبل از شکار بود که باعث انقراض این گونه شود.پس با این تعداد زیاد این کبوتر باستانی جایزه پرتعدادترین موجود را می گیرد. روی زمین؟صبر کنید، هنوز چند رقیب دیگر وجود دارد که باید در نظر بگیرید. وقتی چشمانمان را از آسمان در می آوریم و به اعماق اقیانوس می نگریم، سوابقی از گونه های ماهی، به ویژه شاه ماهی اقیانوس اطلس، وجود دارد که گروهی از آنها ممکن است بیش از چهار نفر باشند. میلیاردها ماهی. سایر گونه ها به این اعداد نزدیک نیستند؛ اما آنها آنقدر چشمگیر هستند که شایسته ذکر هستند. این گونه ها شامل پستانداران مهاجری مانند غزال جهنده و کیل کاکل دار آفریقای جنوبی است که در گذشته در گله های بیشتری جمع می شدند. از یک میلیون حیوان و گروه هایی تشکیل دادند که هفته ها در ساوانای گرم رژه رفتند.خفاش ها نیز از جمله این گونه ها هستند. گرفتن: غاری در تگزاس وجود دارد که بیش از 20 میلیون خفاش دم آزاد برزیلی را در خود جای داده است. با این حال، یک جانور وجود دارد که ساختار عظیمش از همه این رقبا پیشی گرفته است. در آغاز سال جاری پرده ای از حشرات آسمان شرق آفریقا را پوشانده بود که مساحت آن به حدود 2400 کیلومتر مربع می رسید. امیلی کیماتی، محقق مرکز بین المللی فیزیولوژی و بوم شناسی حشرات در کنیا می گوید: «این مانند یک پتوی سیاه روی ابرها بود. حتی دیدن ابرها هم سخت بود.» این گروه متشکل از ملخ های صحرایی بود که گاهی به تعداد زیاد در شرق و شمال آفریقا و همچنین بخش هایی از خاورمیانه و جنوب آسیا یافت می شود. این رویداد خاص بزرگترین دسته ملخ مشاهده شده در شاخ آفریقا در 25 سال گذشته بود. کیماتی، که ملخ‌های بیابانی را مطالعه می‌کند، گفت: کارشناسان تخمین می‌زنند که تراکم ملخ‌ها حدود 50 میلیون در هر کیلومتر مربع است، بنابراین این دسته در سال 2020 شامل حدود 200 میلیارد ملخ خواهد بود. اندازه جمعیت گونه می تواند در مدت سه ماه 20 برابر افزایش یابد. این تصویر که در 9 فوریه 2021 گرفته شده است، دسته ای از ملخ های صحرا را نشان می دهد که زمین را در کنیا پوشانده اند. چیزی که کیماثی نگران آن است این است که ملخ ها ازدحام می کنند تا چه اندازه می توانند بزرگتر و فراوانتر شوند. ملخ های بیابانی برای رشد به دو چیز نیاز دارند: گرما و رطوبت، که برای بیرون آمدن حشره از تخم های خود در شن های صحرا بسیار مهم است. این در حالی است که تغییرات آب و هوایی این شرایط را در محدوده وسیع خود افزایش می دهد. کیمتی گفت: این مناطق خشک‌تر می‌شوند و در صورت بارندگی، سیلاب می‌آید. این شرایط رایج تر می شوند. بنابراین، مناطق برای پرورش ملخ مساعدتر می شوند. مطالب مرتبط: در این صورت جمع آوری حیوانات در کنار هم فقط یک منظره دیدنی نیست. یک دسته ملخ گرسنه می تواند محصولات کشاورزان را در عرض چند ساعت از بین ببرد و معیشت آنها را از بین ببرد و ناامنی غذایی میلیون ها نفر را افزایش دهد. کیماثی تلاش می کند تا در تحقیقات خود به این چالش بزرگ بپردازد. در مطالعه‌ای که در ماه ژوئیه در مجله Scientific Reports منتشر شد، او از داده‌های هواشناسی به همراه اطلاعات مربوط به الگوهای تکثیر ملخ‌های صحرایی برای ایجاد مدل‌هایی استفاده کرد که به‌طور دقیق پیش‌بینی می‌کرد که گونه‌ها در کدام مناطق جغرافیایی بیشتر احتمال دارد تکثیر شوند. این به توسعه سیستم‌های هشدار اولیه کمک می‌کند. که کشورها می توانند برای پیش بینی محل زاد و ولد ملخ ها و متوقف کردن آنها قبل از جوجه ریزی استفاده کنند. دویست میلیارد عدد باورنکردنی است. اما سوابق تاریخی نشان می دهد که اگر شرایط مساعد باشد، دسته های ملخ می توانند بسیار بزرگتر شوند.در سال 1875، یک هواشناس آماتور به نام آلبرت چایلد عبور ازدحام بزرگی از ملخ ها را مشاهده کرد که قسمت اعظم غرب ایالات متحده را پوشانده بود. این گونه ملخ سنگی بود که به گفته چایلد حدود 512800 کیلومتر مربع مساحت داشت. این رویداد که به «هجوم آلبرت» معروف است، بر اساس محاسبات چایلد، نه میلیون‌ها، نه میلیاردها، بلکه تریلیون‌ها حشره را در خود داشت (دقیقاً سه و نیم تریلیون). اعتقاد بر این است که این رویداد بزرگترین تعداد حیوانات در یک گروه است که تاکنون توسط انسان ها ثبت شده است. ملخ های کوه راکی ​​از آن زمان ناپدید شده اند. اما پرواز تاریخی آنها در مورد ملخ های دیگری که امروزه در سراسر کره زمین دیده می شوند هشدار می دهد. تصور چند تریلیون حشره سخت است. اما صبر کن اگر در مورد تعریف گروه بیشتر فکر کنیم، یک مدعی دیگر در لیست ما وجود دارد. دلیل آن این است که در زیر سطح زمین موجوداتی را می یابیم که در مستعمرات چنان بزرگ جمع شده اند که تصور آنها به عنوان یک کل دشوار است.منظور ما مورچه آرژانتینی است که حدود صد سال پیش ناخواسته از آمریکای جنوبی به اروپا آمده است. این موجود سخت کوش بزرگترین مستعمره شناخته شده در کل جهان را تشکیل داده است: مستعمره ای وسیع که تا 6000 کیلومتر زیر زمین در بخش های بزرگی از اروپا امتداد دارد. این منطقه از صدها لانه تشکیل شده است که هر کدام حاوی میلیاردها مورچه است. بنابراین، کل سیستم به عنوان یک کل احتمالا حاوی تریلیون ها مورچه است. اما کار شمارش این حشرات یک چالش است. این نشان دهنده دشواری پاسخ به این سوال ساده است که کدام حیوانات بزرگترین گروه را تشکیل می دهند. استریکر گفت: “به نظر می رسد این یک سوال قابل اندازه گیری است.” با این حال، هر چه بیشتر در مورد آن فکر کنید، تعیین منظورتان از یک گروه دشوارتر می شود. تخمین غلظت های زیاد دشوار است. علاوه بر این، همانطور که مورد ملخ ها نشان می دهد، هر چه عمیق تر نگاه کنیم، بیشتر متوجه می شویم که نمی توانیم بدون صحبت در مورد خود پاسخ دهیم. بنابراین شاید اندیشیدن به فراوانی حیات روی زمین و نقشی که انسان در کاهش و افزایش آن ایفا می کند به ما کمک کند تا اقدامات بهتری برای محافظت از آن انجام دهیم.

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.