تکنولوژی

هنگام برخورد دو کهکشان چه اتفاقی می افتد؟



جاذبه می تواند اتفاقات خارق العاده ای را رقم بزند. این نیروی نامرئی تأثیر قابل توجهی بر ماده کیهانی دارد. گرانش عاملی است که گاز و غبار را به ستاره های درخشان تبدیل می کند، سنگ های نامنظم را به سیارات کروی تبدیل می کند و در نهایت کهکشان ها را با یکدیگر برخورد می کند. گاهی دو کهکشان و گاهی بیشتر به سمت یکدیگر حرکت می کنند.این حرکت تا برخورد کهکشان ها ادامه می یابد. در این شرایط مواد درونی کهکشان ها می توانند با یکدیگر برخورد کرده و ترکیب شوند و هرج و مرج آهسته ناشی از آن آنها را به یک توپ کهکشانی عظیم تبدیل می کند.اخترشناسان در گذشته چنین رویدادهایی را مشاهده کرده اند که به ادغام معروف هستند. در ابتدای جلسه، به نظر می رسد که کهکشان ها برای یک کنفرانس فضایی گرد هم آمده اند. در اوج این فرآیند، گرانش شکل کهکشان ها را مخدوش می کند و یک کره نامنظم در انتهای آن باقی می ماند. سپس تنها نشانه ادغام، تکان ضعیفی از مواد ستاره ای در اطراف کهکشان است.تصویر زیر که توسط تلسکوپ Jumnai در هاوایی گرفته شده است، شروع ادغام را با جزئیات قابل توجه نشان می دهد. دو کهکشان NGC 4567 در بالا و NGC 4568 در پایین به دور یکدیگر می‌چرخند، ستارگان آنها به یکدیگر فشار می‌آورند و ستاره‌های جدیدی می‌تابانند تا اینکه همه آنها پس از حدود 500 میلیون سال با هم ادغام می‌شوند و شکل نهایی یک قلب در آسمان است. کهکشان یکی از شگفت انگیزترین رویدادهای جهان است. ابرنواخترها و سیاهچاله ها قطعا جذابیت خود را دارند. اما ادغام های کهکشانی حرفی برای گفتن دارند. این وقایع همچنین دلایل خوبی برای رویای حیات فرازمینی به دست می دهند. به عنوان مثال، NGC 4568 و NGC 4567 را در نظر بگیرید که پر از ستاره هستند و اکثر ستارگان بر اساس مشاهدات دارای سیاره هستند. بنابراین شاید کهکشان های NGC خانه موجودات دیگر باشند. اما حضور در وسط یک ادغام کهکشانی چه حسی دارد؟ به گفته ویچنتو رودریگز گومز، ستاره شناس دانشگاه ملی مکزیک، نمای شب کهکشان های در حال ادغام چشمگیر خواهد بود. آسمان پر از ستاره های جدید است و جریان های منحنی ستاره ها، گاز و غبار به وضوح در سراسر آسمان کشیده شده اند. اگر در قسمت های بیرونی کهکشان زندگی کنید، منظره این آسمان بسیار چشمگیر خواهد بود. در این شرایط، آسمان شب به اندازه مرکز کهکشانی شلوغ نیست. حال فرض کنید که در نواحی بیرونی کهکشان دیگری با کهکشان شما ادغام شود. در این حالت، این کهکشان بزرگتر و درخشانتر از هر ستاره دیگری در تاریکی شب به نظر می رسد. هیجان انگیزتر این است که شما می توانید این منظره را تقریباً بدون نگرانی ببینید زیرا با وجود برخورد کهکشان ها، احتمال برخورد خورشید با ستاره دیگری بسیار کم است. مویا مک تایر، اخترفیزیکدان و نویسنده کتاب راه شیری: تاریخچه کهکشان ما، می گوید: آیا تا به حال یک گروه نظامی دیده اید؟ یا اجرایی که دو گروه از کنار هم عبور می کنند؟ ستارگان به طور مشابه از طریق ادغام کهکشانی حرکت می کنند و مانند نوازندگان به طور هماهنگ از یکدیگر عبور می کنند. اگرچه تعداد ستارگان زیاد است، اما فضا همچنان نامحدود است و بیشتر ستاره ها در خطر برخورد با چیز دیگری نیستند. البته اگر سیاره شما در مکانی دور افتاده قرار گرفته باشد، ممکن است با مشکل مواجه شوید. فشار این برخورد می تواند ستاره ها را از لبه های یک کهکشان به اعماق فضای بین کهکشانی پرتاب کند. از سوی دیگر، حتی اگر ستارگان به طور منظم از یکدیگر عبور می کنند، فضای بین آنها می تواند کمی نامنظم باشد. به گفته Jehan Kartaltep، اخترفیزیکدان از موسسه فناوری روچستر و یکی از محققان تشکیل کهکشان ها: کهکشان ها دارای ابرهای عظیم گاز و غبار هستند و در صورت برخورد، این ابرهای عظیم گاز و غبار با یکدیگر برخورد می کنند. در نتیجه، فرآیند برخورد گاز و غبار می تواند توده های سحابی گاز و غبار را در آسمان شب ایجاد کند که در نهایت تحت وزن خود فرو می ریزند و ستاره های جدیدی را تشکیل می دهند. اخترشناسان روی زمین می‌توانند این مناطق انفجار ستاره را در تصاویری از ادغام کهکشانی مشاهده کنند. برای مثال، تصویر زیر را از تلسکوپ فضایی هابل در نظر بگیرید. این تصویر کهکشان های آنتنی را نشان می دهد که تقریباً 600 میلیون سال پیش با هم برخورد کردند و با ناپدید شدن ساختارهای مارپیچی آنها، خوشه های ستاره ای جدیدی تشکیل شدند که به صورت لکه های آبی در تصویر دیده می شوند و در مرکز کهکشان جدید ادغام شدند. این اجسام سنگین نامرئی در مسیر خود، مواد مرئی مانند شهاب ها و ستاره ها را به سمت خود می کشند و احتمالاً برخی از آنها را می بلعند. شیارا مینگرلی، اخترفیزیکدان دانشگاه کنتیکت و مرکز اخترفیزیک محاسباتی Flatiron که سرنوشت سیاهچاله های عظیم را در ادغام ها مطالعه می کند، می گوید: وقتی ادغام دو کهکشان شروع می شود، سیاهچاله های عظیم در مرکز آنها به مرکز منتقل می شوند. کهکشان جدید و در نهایت حساب با یکدیگر ادغام می شوند. در مثال برخورد سه کهکشان، محتمل‌ترین سناریو این است که دو سیاه‌چاله به هم می‌رسند و یک سیستم دوتایی تشکیل می‌دهند و با آمدن سومین سیاه‌چاله، سیاه‌چاله کم‌جرم‌تر می‌تواند از کهکشان خارج شود و در نهایت به یک سیاهچاله تبدیل شود. سیاهچاله عظیم سرگردان در جهان مقاله مرتبط: همه فرآیندهای فوق، مانند تولد ستارگان جدید و سرگردانی سیاهچاله ها، طی میلیون ها یا حتی میلیاردها سال رخ می دهند. در نتیجه، ساکنان فرضی کهکشان های NGC در طول عمر خود هیچ تغییری نمی بینند، بلکه فقط می دانند که در یک ادغام زندگی می کنند. ستاره شناسان فرضی این جهان می توانند از طریق مشاهدات بایگانی شده نسل های قبلی، طبقه بندی هایی انجام دهند و داده هایی را برای دانشمندان آینده جمع آوری کنند. همانطور که اخترشناسان روی زمین ادغام های جزئی راه شیری و جذب کهکشان های کوچک دیگر را محاسبه کردند، ستاره شناسان فرضی در NGC نیز می توانند اطلاعاتی در مورد گذشته کهکشان خود به دست آورند. آندرومدا واقع شده است. امروزه آندرومدا به صورت یک نقطه در آسمان شب قابل مشاهده است، اما پنج میلیارد سال دیگر با کهکشان ما برخورد خواهد کرد. بازوهای مارپیچی کهکشان راه شیری و همچنین سیاهچاله عظیم آن ناپدید می شوند. سیاهچاله در مرکز آندرومدا، با جرم 100 میلیون خورشیدی، سیاهچاله ما را با جرم 4 میلیون خورشیدی خواهد بلعید. هنر برخورد بین کهکشان راه شیری و آندرومدا خوب است تنها بودن در یک کهکشان منزوی می تواند یک نقطه ضعف باشد. به عنوان مثال، موقعیت زمین در کهکشان راه شیری، ستاره شناسان را از دستیابی به بهترین نقاط برای مطالعه راه شیری باز می دارد. همچنین گاز و گرد و غبار زیادی در مسیر وجود دارد. مک تایر می گوید: ما باید کهکشان های مارپیچی دیگر را مطالعه کنیم تا در مورد رفتار و تکامل کهکشانی که در آن زندگی می کنیم یاد بگیریم. اما اگر کهکشان مارپیچی دیگری در نزدیکی ما وجود داشته باشد و زاویه آن به گونه ای باشد که بیشتر آن را بتوان دید، می توان آن را بسیار راحت تر از کهکشان خودمان مطالعه کرد. کمی خسته کننده است؛ زیرا در چنین شرایطی آسمان شب بسیار شلوغ است و نمی توان اجسام دور را مطالعه کرد. به گفته رودریگز گومز: “در چنین محیطی یافتن راهی بدون آلودگی نوری دشوار است.”

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.