تکنولوژی

سیارات زمین مانند در قبرستان های کیهانی نادرتر از آن چیزی هستند که قبلا تصور می شد



یافته های جدید دانشمندان حاکی از آن است که سیارات زمین مانند کمتر از آنچه قبلا تصور می شد در شرایط متلاطم پس از مرگ ستارگان زنده می مانند. این بدان معناست که اولین سیاره فراخورشیدی که 30 سال پیش کشف شد ممکن است حتی شرایط عجیب تری داشته باشد.سیاره فراخورشیدی PSR B1257+12B در سال 1992 توسط دو ستاره شناس به نام های الکس ولستان و دیل فریل کشف شد. این سیاره جرمی مشابه زمین دارد و به دور یک ستاره مرده از نوع تپ اختر می چرخد. پس از کشف این سیاره، مشخص شد که دو سیاره فراخورشیدی دیگر، مشابه جهان های سنگی منظومه شمسی، به دور این ستاره می چرخند، با این حال، گسترده ترین مطالعه انجام شده بر روی تپ اخترها نشان می دهد که منظومه های حاوی این ستاره های مرده به ندرت حاوی زمین مانند هستند. سیارات بنابراین می توان گفت PSRB1257+12 که ناسا آن را قبرستان کیهانی می نامد سامانه ای بسیار نادر است همچنین شرایط این سامانه که در فاصله 2300 سال نوری از زمین قرار دارد به گونه ای است که می تواند میزبان سیارات مشابه روی زمین کمتر انجام می دهد تپ اختر در قلب این سیستم یک بار در هر 6.22 میلی ثانیه (یا 161 دور در ثانیه) می چرخد ​​و سیارات منظومه خود را با تشعشعات مرگبار قابل تشخیص حتی از زمین بمباران می کند. شاید به همین دلیل نام این ستاره را لیچ گذاشتند. Lich به معنای مرده متحرک نام یک شخصیت خیالی شیطانی در داستان های علمی تخیلی است که دارای قدرت جادویی است. مطالعه روی 800 تپ اختر توسط محققان رصدخانه جودرل بانک بریتانیا در پنجاه سال گذشته نشان می دهد که تنها 0.5 درصد از تپ اخترها دارای سیاراتی با جرم زمین مانند هستند. یافته های این محققان در آخرین ویرایش مجله علمی Monthly Notes of the Royal Astronomical Society منتشر شده است. یافته های این مطالعه منجر به راه پیچیده تری برای زنده ماندن سیارات در مدار ستاره های تپ اختر می شود. تپ اخترها، مانند همه ستارگان نوترونی، زمانی تشکیل می شوند که سوخت همجوشی هسته ای در هسته ستارگان غول پیکر تمام شود و فشار خارجی که از فروپاشی گرانشی ستاره جلوگیری می کند از بین برود. PSRB1257+12b، اولین سیاره فراخورشیدی کشف شده، به دور یک ستاره مرده می چرخد. در نتیجه این فروپاشی، یک انفجار بزرگ ابرنواختر رخ می دهد. قدرت این انفجار به حدی است که درخشندگی آن می تواند از درخشندگی تمام ستارگان کهکشان میزبان بیشتر باشد. در نهایت، پس از انفجار، آنچه از ستاره باقی می ماند، یک ستاره بسیار کوچک اما متراکم است. ستارگان نوترونی به قدری چگال هستند که گویی جرم خورشید در ستاره ای به شعاع یک شهر جمع شده است. ستارگان نوترونی از متراکم ترین مواد شناخته شده در کیهان ساخته شده اند و وزن هر قاشق چای خوری از آن می تواند 3.6 تریلیون کیلوگرم باشد، تپ اخترها نوع خاصی از ستاره های نوترونی هستند که به دلیل سرعت چرخش بالا و میدان های مغناطیسی قوی، پرتوهای درخشانی از امواج رادیویی ساطع می کنند. آنها درست می کنند. کاملیا نیتو، دانشجوی دکترا در دانشگاه منچستر، می‌گوید: «تپ اخترها مانند فانوس‌های کیهانی هستند که با هر چرخش امواجی تولید می‌کنند که به زمین می‌رسند.» این سیگنال‌ها را می‌توان با تلسکوپ‌های رادیویی شناسایی کرد و موضوعی جذاب برای تحقیقات علمی است. سیستم های تپ اختر می توانند سیارات فراخورشیدی شگفت انگیزی را در خود جای دهند که در هیچ کجای جهان یافت نمی شوند. اما به نظر می رسد شرایط متلاطم تولد تپ اخترها و عمر طولانی آنها احتمال تشکیل سیارات مشابه زمین را در این منظومه ها کم می کند. در تحقیقات خود، این تیم بر روی سیاراتی با جرم 100 برابر جرم زمین و دوره های مداری از 20 روز تا 17 سال تمرکز کردند. محققان سرانجام توانستند 10 سیاره فراخورشیدی از این دست را شناسایی کنند و به نظر می رسد سیستم PSR J2007+3120 بیشترین شانس را برای میزبانی سیارات فراخورشیدی مشابه زمین داشته باشد. محققان بر این باورند که این تپ اختر که در فاصله 17000 سال نوری از زمین قرار دارد، می تواند میزبان دو سیاره با جرم چندین برابر زمین و دوره مداری 1.9 سال و 3.9 سال باشد.اما آیا سیاراتی که به دور تپ اخترها می چرخند جرم و دوره مداری مشابهی دارند؟ متأسفانه ستاره شناسان شواهد کافی برای اثبات این موضوع پیدا نکردند. با این حال، این سیارات وجه مشترک دیگری نیز دارند: به نظر می رسد سیارات فراخورشیدی در منظومه های تپ اختری مدارهای بسیار بیضی شکل دارند. این در حالی است که مدار سیارات منظومه شمسی بیشتر شبیه یک دایره است. این سوال می تواند تفاوت بین روند شکل گیری سیارات منظومه تپ اختر و سیارات منظومه شمسی را نشان دهد. Neeto در این رابطه می گوید: انفجار ستاره ها اجرام جالب و غیر معمولی هستند. دقیقاً 30 سال پیش، اولین سیاره فراخورشیدی که به دور یک تپ اختر می چرخد، کشف شد، اما ما هنوز نمی دانیم که این سیارات چگونه می توانند در چنین شرایط آشفته ای شکل بگیرند و زنده بمانند. پی بردن به فراوانی این سیارات و ویژگی های مشترک آنها اولین قدم برای حل این معما است.

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.