تکنولوژی

جنگل های اقیانوسی؛ یک زمین زیر آب ناشناخته با مساحتی بزرگتر از جنگل آمازون



از آمازون تا بورنئو، کنگو و Daintree. بسیاری از ما نام اکثر جنگل های بارانی بزرگ یا معروف را می دانیم. همچنین می دانیم که بزرگترین منطقه جنگلی جهان جنگل شمالی است که از روسیه تا کانادا امتداد دارد. در عین حال بسیاری از مردم حتی با مفهوم جنگل های اقیانوسی آشنا نیستند و نام جنگل های معروفی که در زیر اقیانوس ها تشکیل می شوند را نمی دانند.به نقل از مقاله رسانه گفتگو، جنگل های عظیمی از کلپ (نوعی از کلپ) وجود دارد. گیاهی سرشار از ید) و جلبک دریایی زیر آب. وجود دارد که گسترش آنها بسیار بیشتر از آن چیزی است که ما تصور می کردیم. تعداد کمی از جنگل های زیر آب نام برده می شود، اما این جنگل های سرسبز خانه تعداد زیادی از گونه های آبزی است. جنگل دریایی بزرگ آفریقا در سواحل جنوبی این قاره واقع شده است و استرالیا میزبان تپه های بزرگ دریای جنوبی در اطراف نواحی جنوبی آن است. تعداد زیادی از جنگل های دریایی که بزرگتر از جنگل های ذکر شده در سراسر جهان هستند هنوز نامگذاری نشده اند یک مطالعه جدید نشان می دهد که جنگل های زیر دریا چقدر وسیع و پربار هستند. دانشمندان می گویند که جنگل های اقیانوسی جهان مساحتی دو برابر هند را پوشانده اند. جنگل های اقیانوسی سرعت رشد بالایی دارند. جنگل های جلبک دریایی توسط امواج گرمای دریا و تغییرات آب و هوایی تهدید می شوند، اما آنها به سرعت رشد می کنند و می توانند کربن را در (جذب کربن) ذخیره کنند. جنگل های زیر آب توسط جلبک ها تشکیل می شوند. جلبک دریایی مانند سایر گیاهان با جذب انرژی خورشیدی و دی اکسید کربن از طریق فتوسنتز رشد می کند. بزرگترین انواع جلبک دریایی ده ها متر رشد می کند و مناطق جنگلی ایجاد می کند. این جنگل ها دائماً در حال رشد هستند و اگر در آنها شنا کنید احساس می کنید که دائماً در حال حرکت هستید. گونه‌های بزرگ‌تر، مانند بامبو دریایی و کلپ غول‌پیکر، ساختارهای پر از گاز دارند که مانند بالن‌های کوچک عمل می‌کنند و به این گیاهان اجازه می‌دهند تا سایبان‌های شناور بزرگ بسازند. گونه‌های دیگر برای سالم ماندن و محافظت از فتوسنتز به ساقه‌های قوی متکی هستند. شما یک سطح هستید. برخی از گونه‌های دیگر، مانند جلبک‌های طلایی موجود در تپه‌های بزرگ دریای جنوبی استرالیا، کف دریا را پوشانده‌اند. به نام . دانشمندان مدت‌هاست که می‌دانند جلبک‌ها جلبک‌های دریایی جزو گیاهانی هستند که سریع‌ترین رشد را دارند، اما تخمین مساحت جنگل‌های تشکیل‌شده از این جلبک‌ها همیشه یک چالش بوده است. امروزه مساحت جنگل های سطح زمین را می توان به راحتی توسط ماهواره های موجود در مدار زمین اندازه گیری کرد. در زیر آب، همه چیز بسیار پیچیده تر است. اکثر ماهواره ها نمی توانند آب های عمیق را که در آن جنگل های دریایی شکل می گیرند اندازه گیری کنند. در یک مطالعه جدید، برای غلبه بر این مشکل، محققان میلیون‌ها سند مربوط به مناطق زیر آب را در منابع علمی، پایگاه‌های اطلاعاتی آنلاین، باغ‌های گیاه‌شناسی محلی و منابع دیگر بررسی کردند. جنگل های اقیانوسی در سراسر جهان از تنوع زیستی حمایت می کنند. سپس دانشمندان توزیع جهانی جنگل‌های اقیانوسی را مدل‌سازی کردند و در نهایت متوجه شدند که این جنگل‌ها مساحتی بین 6 تا 7.2 میلیون کیلومتر مربع را پوشش می‌دهند. این منطقه باعث می‌شود جنگل اقیانوسی بزرگ‌تر از جنگل بزرگ آمازون باشد. دانشمندان پس از شناسایی مساحت جنگل‌های اقیانوسی، میزان تولید این جنگل‌ها را تخمین زدند (به عبارت بهتر، چقدر این جنگل‌ها رشد می‌کنند). هیچ سند جهانی واحدی در این زمینه وجود ندارد. دانشمندان صدها مطالعه تجربی مستقل را در سراسر جهان بررسی کردند. در این مطالعات، میزان رشد جلبک دریایی توسط غواصان اندازه گیری شد، پس از بررسی مقالات، مشخص شد که جنگل های اقیانوسی حتی از تعدادی از محصولات کشاورزی پرمحصول مانند گندم، ذرت و برنج، بهره وری بیشتری دارند. بیشترین بهره وری در مناطق معتدل است که معمولاً در آب خنک و غنی از مواد مغذی یافت می شوند. جنگل های اقیانوسی در این مناطق به طور متوسط ​​دو تا 11 برابر بیشتر از محصولات ذکر شده زیست توده تولید می کنند. دانشمندان با مقایسه میزان زیست توده تولید شده توسط محصولات مختلف و جنگل های اقیانوسی (بر حسب گرم کربن در هر متر مربع در سال) می گویند آخرین یافته ها دلگرم کننده در تئوری، ما می‌توانیم از بهره‌وری عظیم جنگل‌های اقیانوسی برای تامین نیازهای غذایی آینده استفاده کنیم. مزارع جلبک دریایی می توانند مکمل تولید غذا در خشکی و ترویج توسعه پایدار باشند. جنگل های اقیانوسی مقادیر زیادی کربن را از آب دریا و جو حذف می کنند. نرخ رشد بالا در میان جلبک ها به این معنی است که این گیاهان تمایل به جذب دی اکسید کربن دارند. جلبک های دریایی در حین رشد مقدار زیادی کربن را از آب دریا و جو حذف می کنند. به گفته دانشمندان، جنگل‌های دریایی جهان احتمالاً به اندازه جنگل‌های بارانی آمازون کربن مصرف می‌کنند. البته احتمالاً تمام کربن مصرفی جلبک دریایی در آنها جمع نمی شود. برآوردهای اولیه نشان می دهد که مقدار قابل توجهی جلبک دریایی ممکن است در رسوبات یا در اعماق دریا جمع شود، اما مشخص نیست که این جلبک ها چقدر کربن آزاد می کنند. دانشمندان می گویند تحقیقات بیشتری مورد نیاز است. جنگل های اقیانوسی مقدار زیادی دی اکسید کربن را جذب می کنند و احتمالاً مقداری از این دی اکسید کربن برای مدت طولانی محبوس می شود. دانشمندان می گویند تقریباً تمام گرمای اضافی محبوس شده توسط 2400 گیگاتن گازهای گلخانه ای تولید شده توسط انسان وارد اقیانوس ها می شود، دانشمندان می گویند این بدان معناست که جنگل های اقیانوسی با شرایط بسیار سختی دست و پنجه نرم می کنند. با از بین رفتن این جنگل ها، زیستگاه تعداد زیادی از گونه ها و پتانسیل ترسیب کربن از بین می رود. از سوی دیگر، با ذوب شدن یخ و افزایش دمای آب، انتظار می‌رود مقیاس جنگل‌های اقیانوسی در برخی مناطق از مقالات مرتبط قطب شمال افزایش یابد: جنگل‌های اقیانوسی نقشی اساسی و اغلب نامرئی در جهان ما دارند. بیشتر جنگل هایی که در زیر دریا شکل گرفته اند هنوز ناشناخته هستند. بدون تلاش های عمده برای بهبود دانش خود در مورد جنگل های اقیانوسی، نه تنها نمی توانیم از آنها محافظت کنیم، بلکه نمی توانیم از مزایای بالقوه ای که جنگل های اقیانوسی ارائه می دهند، استفاده کنیم. نتایج این مطالعه در مجله علمی Wiley Online Library منتشر شد.

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.