دسته بندی مقالات

تفاوت روانشناس و روانپزشک از روانپزشک نترسید!


بسیاری از مردم تفاوت بین روانشناس و روانپزشک را نمی دانند و وقتی با مشکلی روبرو می شوند به اطراف نگاه می کنند که به چه کسی مراجعه کنند. من بعضی ها را دیده ام که با شنیدن این جمله که شما مشکل دارید و باید به روانشناس مراجعه کنید به فکر داروهای اعصاب می افتند و قسم می خورند که مشکلشان را حل می کنند اما باید بدانید که بسیاری از مشکلات فقط با مراجعه به روانشناس و روانشناس حل می شود. اصلا نیازی نیست.باید نگران مشکلات روحی باشید و قرص مصرف کنید.گاهی اوقات فقط کمک گرفتن از روانپزشک و مصرف دارو باعث تسریع روند بهبودی می شود.بنابراین بدون اینکه خود را از این مشکل در امان بدارید بهتر است – خوب بخوانید تفاوت روانشناسی و روانپزشکی در این مقاله تفاوت بین روانشناس و روانپزشک چیست؟ تفاوت روانشناس و روانپزشک در این است که روانپزشکان دارای مدرک پزشکی و تخصص روانپزشکی هستند. اینها شامل گفتار درمانی، دارو و سایر درمان ها برای درمان افراد مبتلا به بیماری های روانی مانند اختلالات اضطرابی، اختلال کم توجهی بیش فعالی (ADHD)، اختلال دوقطبی، افسردگی اساسی، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، روان پریشی است. و… استفاده از مشاوره در واقع روانشناسی است که یکی از مهم ترین و رایج ترین انواع آن مشاوره افسردگی است. اما روانشناسان حتی اگر دکترا هم داشته باشند نمی توانند برای مراجعان دارو تجویز کنند و فقط باید با گفتار درمانی و تکنیک های روانشناسی بیمار را درمان کنند. تفاوت بین روانشناسی و روانپزشکی تفاوت بین روانشناسی و روانپزشکی این است که روانشناسی نحوه تفکر، عمل، واکنش و تعامل افراد را مطالعه می کند. روانشناسی رشته ای است که با ذهن و رفتار انسان سروکار دارد، اختلالات عاطفی و اجتماعی را درمان می کنند، اما اجازه تجویز دارو را ندارند. روانپزشکی رشته ای است که به مطالعه مشکلات روانی و تشخیص، مدیریت و پیشگیری از آنها می پردازد. روانپزشکان نیز مانند پزشکان از تجربیات بالینی خود برای درمان اختلالات روانی، عاطفی و رفتاری و درمان بیماران با دارو و روان درمانی استفاده می کنند. روانشناسان و روانپزشکان اغلب برای دستیابی به نتایج بهتر و کمک به بهبود سریعتر بیماران با یکدیگر همکاری می کنند. تفاوت روانشناس و روانپزشک از نظر نوع درمان تفاوت روانشناس و روانپزشک از نظر درمانی که برای بیمار در نظر می گیرند کمی متفاوت است او ابتدا بیمار را به روانپزشک ارجاع می دهد و سپس به درمان فرد می پردازد. با تکنیک های گفتار درمانی و روان درمانی درمان شناختی رفتاری یا CBT نوعی از گفتار درمانی است که روانشناسان به طور مرتب از آن برای کمک به افراد برای غلبه بر افکار منفی و الگوهای فکری استفاده می کنند. گفتار درمانی می تواند اشکال مختلفی داشته باشد، درمان فردی، گروهی یا خانوادگی. یک تفاوت بین روانپزشک و روانشناس این است که روانشناسان می توانند درمانی را ارائه دهند که معمولاً روانپزشکان انجام نمی دهند، مانند بازی درمانی. این نوع درمان شامل اجازه دادن به کودکان برای بازی آزادانه در یک اتاق بازی امن با قوانین یا محدودیت‌های بسیار کم است. با تماشای بازی کودکان، روانشناسان می توانند اطلاعاتی در مورد رفتار مخرب و آنچه کودک نمی تواند بیان کند به دست آورند. سپس می توانند مهارت های ارتباطی، مهارت های حل مسئله و رفتارهای مثبت بیشتری را به کودکان بیاموزند. در مواردی که بیماری به مرحله حاد رسیده است، روانپزشک ممکن است از روش‌های درمانی مانند الکتروشوک درمانی که شامل اعمال جریان الکتریکی به مغز است یا نور درمانی که شامل استفاده از نور مصنوعی برای درمان افسردگی فصلی است، استفاده کند، به ویژه در مکان هایی که نور خورشید زیادی به آنها نمی رسد. روانپزشک یا روانشناس؟ پیش چه کسی باید بروم؟ در برخی موارد فرد نمی تواند به درستی تشخیص دهد که علائمش مربوط به روانپزشک یا روانشناس است در چنین مواردی توصیه می کنیم ابتدا به روانشناس مراجعه کنید زیرا ممکن است اصلا نیازی به روانپزشک نباشد. اگر دوران سختی را پشت سر می گذارید یا می خواهید روی افکار و رفتار خود کار کنید، روانشناس بهترین انتخاب برای شماست. اگر شما والدینی هستید که به دنبال راهی برای درمان کودک خود هستید، روانشناس می تواند انواع مختلفی از روش های درمانی مانند بازی درمانی را ارائه دهد. اگر فرزند شما مشکل سلامت روانی پیچیده تری دارد و به دارو نیاز دارد، روانپزشک ممکن است انتخاب بهتری باشد. اصولا یک روانشناس می تواند بیشتر مشکلات شما را در هر زمینه ای حل کند، اما نمی تواند دارو تجویز کند. توجه داشته باشید که بسیاری از مشکلات رایج سلامت روان، از جمله افسردگی و اضطراب، اغلب با ترکیبی از دارو درمانی و گفتار درمانی درمان می شوند. روانشناس جلسات درمانی منظمی با بیمار خواهد داشت، در حالی که روانپزشک دارو را تجویز می کند. تفاوت بین روانشناسی بالینی و روانشناسی عمومی اگر به دنبال شغلی در روانشناسی هستید، ممکن است از خود بپرسید که تفاوت بین روانشناسی بالینی و روانشناسی عمومی چیست. تفاوت اصلی در مسیر تحصیلی آنهاست. روانشناسان عمومی در ارزیابی، تفسیر و اجرای آزمون های مختلف آموزش دیده اند. از این آزمون ها می توان برای ارزیابی مهارت های فکری، نقاط قوت و ضعف شناختی، ویژگی های شخصیتی، اولویت ها و استعدادهای شغلی و عصب روانشناسی استفاده کرد. برای مطالعه و کسب اطلاعات بیشتر در مورد رشته روانشناسی عمومی به صفحه روانشناسی عمومی چیست مراجعه کنید. روانشناسی عمومی به مطالعه رفتار ذهنی و عملکردهای روانی می پردازد. در حالی که روانشناسی بالینی علاوه بر تحقیقات علمی به ارزیابی و سپس درمان بیماری های روانی می پردازد. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد روانشناسان بالینی، لطفا به صفحه روانشناسی بالینی مراجعه کنید. تفاوت بین روانشناس و روانپزشک و روانکاو تفاوت بین روانشناس و روانپزشک و روانکاو در این است که روانکاوان با افرادی کار می کنند که از طیف گسترده ای از مشکلات عاطفی از جمله افسردگی، ترس، اضطراب، تروما و شیدایی رنج می برند. از روابط گذشته و حال بیمار، او متوجه می شود که چگونه عوامل ناخودآگاه بر رفتار آنها تأثیر می گذارد. روانکاوی می گوید که ما از بسیاری از عوامل موثر بر احساسات و رفتار خود آگاه نیستیم. به عبارت دیگر، زندگی ما نه تنها توسط فرآیندهای آگاهانه، بلکه توسط فرآیندهای ناخودآگاه نیز شکل می گیرد. روانکاو فردی است که بر اساس نظریه های روانشناختی و روش های درمانی معتقد است همه افراد دارای افکار، احساسات، خواسته ها و خاطرات ناخودآگاهی هستند که از طریق روانکاوی احساسات سرکوب شده و تجربیات تلخی که ریشه در ضمیر ناخودآگاه دارند، آزاد می شوند. روانکاوی معمولاً یک درمان فشرده است و نیاز به تعهد قوی از سوی بیماران دارد، زیرا فرد باید هفته ای 2 تا 5 بار در جلسات روانکاوی شرکت کند و با روانکاو همکاری کند. روانشناس در نقش مشاور یا درمانگر به بیماران کمک می کند تا با مشکلات روانی خود کنار بیایند و از طریق روان درمانی به درمان آنها بپردازند. روانشناسان تمایل دارند مهارت های قوی تری در برقراری ارتباط و درک اینکه چگونه فرآیندهای مغز بر رفاه عاطفی فرد تأثیر می گذارد، داشته باشند. روانشناسان اغلب اطلاعات بیمار را از طریق آزمایش های کنترل شده، روانکاوی یا روان درمانی ارزیابی می کنند. آنها همچنین از تست های شخصیت، عملکرد، استعداد یا هوش برای پی بردن به مشکل دقیق مراجعان استفاده می کنند. روانشناس معمولاً روی مشکلات فعلی فرد تمرکز می کند و ربطی به گذشته بیمار ندارد، اما روانکاو فرد را به گذشته می برد و منشأ مشکل را کشف می کند. به روانپزشکان این قدرت داده می شود که برای درمان بیماران خود نسخه بنویسند. وقتی روانپزشکان با بیماران ملاقات می کنند و از بیماری فرد مطلع می شوند، یک سری دارو تجویز می کنند و در جلسات بعدی دوز داروها را کم یا زیاد می کنند و پیشرفت و علائم بیمار را در حین مصرف این داروها بررسی می کنند. روانپزشکان روی درمان بیماری های روانی و رفتارهای غیرعادی در افراد کار می کنند. روانشناسی بهتر است یا روانپزشکی؟ برخی از افراد می پرسند که آیا روانشناسی بهتر است یا روانپزشکی؟ ابتدا باید دید هدف از این سوال چیست زیرا تفاسیر مختلفی وجود دارد. اگر به دنبال انتخاب رشته هستید و می خواهید بدانید که رشته روانشناسی بهتر است یا روانپزشکی، باید بگوییم که این دو رشته اگرچه از هم جدا هستند اما به هم وابسته هستند. شاید بپرسید چرا ما وابسته هستیم؟ همانطور که می دانید بسیاری از افرادی که برای حل مشکلات روانی خود به روانشناس مراجعه می کنند با بیماری هایی مانند افسردگی، استرس و اضطراب و … مواجه می شوند. برای آشنایی بیشتر با روانشناسی می توانید به سمینارهای این رشته مراجعه کنید برای اطلاعات بیشتر به صفحه سمینارهای روانشناسی مراجعه کنید. در صورتی که روانشناس تشخیص دهد که فرد به تنهایی نمی تواند مراحل بهبودی را طی کند، او را به روانپزشک ارجاع می دهد تا بتواند به سرعت بخشیدن به روند بهبودی بیمار کمک کند، اینجاست که بحث روانشناسی و روانپزشکی مرتبط می شود. در واقع در روانپزشکی پزشک برای صحبت با بیمار و ریشه یابی مشکلات زیاد صحبت نمی کند، بلکه بر اساس تشخیص روانشناس یا بر اساس یک سری سوالات کلیدی برای فرد دارو تجویز می کند. و حالا ببینیم بهتر است به روانشناس مراجعه کنیم یا روانپزشک؟ همانطور که در ابتدای مقاله گفتیم، توصیه ما این است که ابتدا با یک روانشناس مشورت کنید، زیرا ممکن است اصلا نیازی به دارودرمانی نداشته باشید و مصرف دارو مشکلات دیگری برای شما ایجاد کند و یا با چندین مشاوره مشکل شما حل شود. پس گزینه پو – خوب برو پیش روانشناس اگر مصرف دارو برایت اجباری است روانشناس بهت میگه. سوالاتی که روانپزشک می پرسد اگر قبلاً هرگز روانپزشک را ندیده اید، ممکن است بخواهید بدانید در اولین قرار ملاقات از شما چه سؤالاتی پرسیده می شود. هرچه صادقانه تر بتوانید در مورد نگرانی ها، سابقه پزشکی و علائم خود صحبت کنید، درمان شما موثرتر خواهد بود. چه چیزی شما را به اینجا رساند؟ ممکن است مشکل خواب یا اعتیاد و غیره داشته باشید. بسیار مهم است که همه چیز را به پزشک خود بگویید. جزئیاتی که ارائه می دهید به روانپزشک کمک می کند تا بیماری شما را به طور موثر تشخیص دهد و درمان کند. اولین بار چه زمانی متوجه علائم خود شدید؟ برخی از علائم ممکن است قبلا وجود داشته باشد، اما برخی از آنها ممکن است جدید باشند.روانپزشک ارتباط بین این مشکلات را کشف می کند و اختلالات روانی را تشخیص می دهد. چه روش های درمانی را امتحان کرده اید؟ مغز انسان پیچیده است و هیچ فرمول واحدی برای دستیابی به سلامت روان وجود ندارد. اکثر افرادی که به روانپزشک مراجعه می کنند احتمالاً نتوانسته اند به تنهایی مشکل را حل کنند. اگر بتوانید فهرستی از چیزهایی را که امتحان کرده اید به روانپزشک خود ارائه دهید، به او کمک می کند تا ایده بهتری از برنامه درمانی شما پیدا کند. 30 ژوئن 1401

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.